Paricutín
Het verhaal gaat als volgt:
Het is 20 februari 1943, in de namiddag. Ergens op een korenveld zo’n 35 km ten westen van Uruapan is Dionisio Pulido, (een Purépecha boer) aan het ploegen. Plots begint de aarde onder z’n voeten te schudden. De boer ziet de grond zwellen en er komt stoom naar boven. In het begin probeert hij de opengespleten aarde terug op te vullen, maar als dat niet blijkt te helpen slaat hij op de vlucht. Vanaf dat moment begint op die plaats een vulkaan op te reizen.
In het eerste jaar groeit deze tot 410m boven het omringende land uit. De omringende Purépecha dorpjes San Salvador Paricutín en San Juan Parangaricutiro geraken volledig onder de lava bedolven.
Gelukkig vielen hierbij geen doden. De lavastroom was zo traag dat iedereen in de dorpen voldoende tijd kreeg om te vluchten. De vulkaan bleef actief tot 1952.
Rond de vulkaan ligt nu een zee van gestolde lava (zo’n 20km2 groot).
Aan de rand van deze lavazee kan je de top van de San Juan kerk zien. Het enig (nog) visuele spoor van de 2 bedolven dorpjes.
(bron L.P. 2004)
29 november 2005. De beklimming. (Dit is het eigenlijke doel van m’n stop in Uruapan). 5.30u, vroeg opstaan. - Hmm..., waar hebben we die combinatie (vroeg opstaan/of zelfs helemaal niet gaan slapen + vulkaan) nog al meegemaakt? - Eerst nog iets meer dan een half uurtje met de bus, en dan....
Afstappen in Angahuan (het dorpje dat tegenwoordig het dichtst bij de vulkaan ligt). Ik word onmiddelijk aangesproken door een aantal Purépechas (plaatselijken). “¿Quiere un Guia?”. Eén van die mannen zat op de bus, voor 200 pesos (na wat onderhandelen) wil hij me wel gidsen. Een beetje ne rare kwiet, hij is 49, en heeft dit in géén 30 jaar meer gedaan. Maar alé, ... we zien wel wat het wordt (en ik betaal maar, op het einde!). Er zijn 2 manieren om de vulkaan + het landschap eromheen te beklimmen. Ofwel tevoet ofwel te paard. Ik kies voor het eerste (¡natuurlijk!). In beide gevallen heb je een gids nodig (te paard ca. 380 pesos, tevoet ca. 190 pesos). Na drie kwartier stappen komen we aan de kerk. ¡Onbeschrijfelijk! (zie foto’s) en dan verder door het dennebos en de zee van lava brokstukken. Ongeveer 2.30u van steen tot steen, tot aan de voet van de vulkaan. (’t Is af en toe wat zoeken naar de beste route). Van aan de voet , nog een stevige klim (een half uurtje) naar de krater (Heerlijk). M’n Gids haalt het niet en blijft halverwege wachten. Na de top nog 4u terug naar de bushalte.
Heb m’n gids uiteindelijk 230 pesos gegeven (een beetje te veel, maar vond dat hij het wel verdiende).
¡Que les vaya bien!
sIMOn
Het is 20 februari 1943, in de namiddag. Ergens op een korenveld zo’n 35 km ten westen van Uruapan is Dionisio Pulido, (een Purépecha boer) aan het ploegen. Plots begint de aarde onder z’n voeten te schudden. De boer ziet de grond zwellen en er komt stoom naar boven. In het begin probeert hij de opengespleten aarde terug op te vullen, maar als dat niet blijkt te helpen slaat hij op de vlucht. Vanaf dat moment begint op die plaats een vulkaan op te reizen.
In het eerste jaar groeit deze tot 410m boven het omringende land uit. De omringende Purépecha dorpjes San Salvador Paricutín en San Juan Parangaricutiro geraken volledig onder de lava bedolven.
Gelukkig vielen hierbij geen doden. De lavastroom was zo traag dat iedereen in de dorpen voldoende tijd kreeg om te vluchten. De vulkaan bleef actief tot 1952.
Rond de vulkaan ligt nu een zee van gestolde lava (zo’n 20km2 groot).
Aan de rand van deze lavazee kan je de top van de San Juan kerk zien. Het enig (nog) visuele spoor van de 2 bedolven dorpjes.
(bron L.P. 2004)
29 november 2005. De beklimming. (Dit is het eigenlijke doel van m’n stop in Uruapan). 5.30u, vroeg opstaan. - Hmm..., waar hebben we die combinatie (vroeg opstaan/of zelfs helemaal niet gaan slapen + vulkaan) nog al meegemaakt? - Eerst nog iets meer dan een half uurtje met de bus, en dan....
Afstappen in Angahuan (het dorpje dat tegenwoordig het dichtst bij de vulkaan ligt). Ik word onmiddelijk aangesproken door een aantal Purépechas (plaatselijken). “¿Quiere un Guia?”. Eén van die mannen zat op de bus, voor 200 pesos (na wat onderhandelen) wil hij me wel gidsen. Een beetje ne rare kwiet, hij is 49, en heeft dit in géén 30 jaar meer gedaan. Maar alé, ... we zien wel wat het wordt (en ik betaal maar, op het einde!). Er zijn 2 manieren om de vulkaan + het landschap eromheen te beklimmen. Ofwel tevoet ofwel te paard. Ik kies voor het eerste (¡natuurlijk!). In beide gevallen heb je een gids nodig (te paard ca. 380 pesos, tevoet ca. 190 pesos). Na drie kwartier stappen komen we aan de kerk. ¡Onbeschrijfelijk! (zie foto’s) en dan verder door het dennebos en de zee van lava brokstukken. Ongeveer 2.30u van steen tot steen, tot aan de voet van de vulkaan. (’t Is af en toe wat zoeken naar de beste route). Van aan de voet , nog een stevige klim (een half uurtje) naar de krater (Heerlijk). M’n Gids haalt het niet en blijft halverwege wachten. Na de top nog 4u terug naar de bushalte.
Heb m’n gids uiteindelijk 230 pesos gegeven (een beetje te veel, maar vond dat hij het wel verdiende).
¡Que les vaya bien!
sIMOn
posted by te veré mAÑANa at 1:33 a.m.
3 Comments:
Dag Simon
Hier schrijft tot u Maija. Je kent mij nog niet zo goed, maar ik hoor veel verhaaltjes over jouw avonturen in Mexico. Ik zou wel nog eens een fotootje van je willen zien !!
Ikzelf ben een klein, lief babietje van 4 maanden en een half dat veel lacht en af en toe pijn heeft in mijn maag en darmpjes. Maar dat komt door het vervelende DNA van mijn mama en papa. DNA is de afkorting van desoxyribonucleinezuur. Mijn mama verveelt zich steendood en daarom krijg ik nu biologielessen !! Mijn mama zegt dat dat een grapje is !! Ik ben al heel sterk en trappel en stamp al volop met mijn beentjes. Dat moet ook met zo een wilde broer.
Mag ik eens komen spelen als je terug bent uit Mexico ? En breng je een pakje voor me mee ?
Ik wacht op je fotootjes !
heel veel kusjes van het mooiste meisje van de wereld.
Maija
Hola,
Ga straks naar een Internetcafe.
Het duurt hier wat te lang om de foto's te uploaden.
Nog eventjes wachten dus...
sIMOn
29 NOVEMBER 2005
amaai, ben jij een snelle jongen
(jaja de pietepeut leest ook je tekstjes)
ann
Een reactie posten
<< Home